Πλεκτή ξύλινη καρέκλα δίπλα σε φωτεινό παράθυρο σε μινιμαλιστικό εσωτερικό για το άρθρο ατμόσφαιρα στο σπίτι τι μένει στην μνήμη

Γιατί Κάποια Όμορφα Σπίτια Δεν Τα Θυμόμαστε

Αν σας ζητούσαν να περιγράψετε ένα σπίτι που αγαπήσατε, από πού θα αρχίζατε; Ίσως από την κουζίνα όπου η συζήτηση συνεχιζόταν αφού είχε μαζευτεί το τραπέζι. Από μια πολυθρόνα που κάποιος σας παραχωρούσε πάντα. Από τη μυρωδιά που συναντούσατε στην είσοδο, πριν ακόμη ακουστεί το καλωσόρισμα.

Η ατμόσφαιρα στο σπίτι αποκτά προσωπική σημασία μέσα από τέτοιες στιγμές. Τα χρώματα, τα έπιπλα και οι αναλογίες συμμετέχουν στην εμπειρία, μαζί με τους ανθρώπους, τις συνήθειες και όσα αισθανόμαστε όταν βρισκόμαστε εκεί.

Υπάρχουν, βέβαια, χώροι που θαυμάσαμε και αργότερα δυσκολευόμαστε να ανακαλέσουμε. Αυτό μπορεί να έχει πολλές εξηγήσεις: μια σύντομη επίσκεψη, την προσοχή μας στραμμένη αλλού, τον χρόνο που πέρασε. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο τι αποκτά τελικά θέση στη δική μας ιστορία.

Η εικόνα που θαυμάζουμε και ο χώρος που ζούμε

Μια φωτογραφία μάς επιτρέπει να παρατηρήσουμε ένα σπίτι ως σύνθεση. Διακρίνουμε το χρώμα ενός τοίχου, τη γραμμή ενός καναπέ, την ισορροπία των αντικειμένων. Όταν περάσουμε την πόρτα, η σχέση μας με τον χώρο διευρύνεται: καθόμαστε, κινούμαστε, ακούμε, συνομιλούμε.

Η αισθητική εκτίμηση και η μνήμη έχουν ενδιαφέρουσες διαφορές. Σε έρευνα για τη μνήμη φωτογραφιών, οι Isola και συνεργάτες διαπίστωσαν ότι οι εικόνες που αξιολογούνταν ως αισθητικά ευχάριστες δεν ήταν κατ’ ανάγκη εκείνες που οι συμμετέχοντες αναγνώριζαν ευκολότερα αργότερα. Η μελέτη αφορά φωτογραφίες και τη συγκεκριμένη δοκιμασία αναγνώρισης. Μας δίνει, ωστόσο, μια χρήσιμη αφορμή να ξεχωρίσουμε το «μου αρέσει» από το «μου μένει στη μνήμη». [1]

Στην καθημερινή ζωή, αυτή η διάκριση ανοίγει μια πιο προσωπική ερώτηση: τι συνέβη ανάμεσα σε εμάς και στον χώρο; Ίσως μια γνωριμία, ένα βράδυ που κράτησε περισσότερο απ’ όσο περιμέναμε, μια αίσθηση άνεσης που μας έκανε να επιστρέψουμε.

Η ατμόσφαιρα στο σπίτι έχει την υπογραφή των ανθρώπων του

Σε ορισμένα σπίτια αναγνωρίζουμε γρήγορα κάτι από τους ανθρώπους που τα κατοικούν. Στα βιβλία που χρησιμοποιούνται, στα κεραμικά που διαλέχτηκαν ένα ένα, στη θέση που έχει δοθεί στη μουσική. Μια μικρή συλλογή από πέτρες μπορεί να ανοίξει τη συζήτηση για έναν τόπο. Ένα παλιό φωτιστικό να φέρει στην παρέα μια οικογενειακή ιστορία.

Στη μελέτη A Room with a Cue, οι Gosling και συνεργάτες εξέτασαν τις εντυπώσεις που σχημάτιζαν παρατηρητές για ανθρώπους βλέποντας τα γραφεία ή τα υπνοδωμάτιά τους. Οι εκτιμήσεις παρουσίαζαν κάποια ακρίβεια, η οποία διέφερε ανάλογα με το χαρακτηριστικό και το περιβάλλον. Οι προσωπικοί χώροι μπορούν, επομένως, να δίνουν ενδείξεις για τους ανθρώπους τους, χωρίς να αποτελούν πλήρη περιγραφή της προσωπικότητάς τους. [2]

Αυτή η προσωπική παρουσία χωρά σε κάθε αισθητική. Σε ένα λιτό δωμάτιο μπορεί να βρίσκεται σε ένα μόνο αντικείμενο με ιδιαίτερη σημασία. Σε ένα σπίτι γεμάτο χρώματα, στη συνύπαρξη πραγμάτων που συγκεντρώθηκαν σε διαφορετικές περιόδους της ζωής.

Το ενδιαφέρον είναι ότι οι επιλογές αυτές έχουν μια αφετηρία: κάτι αγαπήσαμε, κάτι θελήσαμε να κρατήσουμε κοντά μας. Όταν μοιραζόμαστε την ιστορία του, ο επισκέπτης γνωρίζει λίγο καλύτερα και εμάς.

Η φιλοξενία γίνεται μέρος της ανάμνησης

Σκεφτείτε ένα τραπέζι στο οποίο αισθανθήκατε ευπρόσδεκτοι. Μπορεί να θυμάστε ότι κάποιος ήξερε πώς πίνετε τον καφέ σας. Ότι τράβηξε μια καρέκλα πιο κοντά στην παρέα ή άφησε τη συζήτηση να πάρει τον χρόνο της. Η φροντίδα γίνεται αισθητή μέσα από πράξεις που ταιριάζουν στον άνθρωπο που έχουμε απέναντί μας.

Η σχέση συναισθήματος και μνήμης έχει μελετηθεί πειραματικά. Οι Dolcos, LaBar και Cabeza παρατήρησαν ότι οι συμμετέχοντες θυμούνταν καλύτερα συναισθηματικά φορτισμένες εικόνες σε σύγκριση με ουδέτερες. Το εύρημα αφορά εικόνες σε εργαστηριακές συνθήκες και στηρίζει τη γενικότερη σημασία του συναισθήματος στη διαμόρφωση αναμνήσεων. [3]

Στο σπίτι, μπορούμε να σκεφτούμε αυτή τη σχέση μέσα από τις δικές μας εμπειρίες. Ένα δωμάτιο αποκτά άλλο βάρος όταν το συνδέουμε με μια σημαντική συζήτηση, μια γιορτή ή μια περίοδο της ζωής μας. Η επίσκεψη έχει γίνει πλέον και δική μας ιστορία.

Το άρωμα βρίσκει τη θέση του μέσα στην ιστορία

Η μυρωδιά ενός σπιτιού μπορεί να προέρχεται από πολλά πράγματα: τον καφέ που ετοιμάζεται, τα λουλούδια στο τραπέζι, το ξύλο μιας παλιάς βιβλιοθήκης. Ένα επιλεγμένο άρωμα χώρου προστίθεται σε αυτό το περιβάλλον και μπορεί, με τον καιρό, να συνδεθεί με τις στιγμές που ζούμε εκεί.

Μια σύνθεση που συναντούσαμε στα κυριακάτικα τραπέζια μπορεί αργότερα να μας θυμίσει την παρέα τους. Μια άλλη να συνδεθεί με το πρώτο σπίτι που οργανώσαμε μόνοι μας. Αυτές οι συνδέσεις είναι προσωπικές· το ίδιο άρωμα μπορεί να σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό για κάθε άνθρωπο. Τη σχέση αυτή εξερευνούμε περισσότερο στο άρθρο για το άρωμα και τη μνήμη.

Ένα από τα αρωματικά κεριά μπορεί να συνοδεύει την ώρα της παρέας, όταν όλοι έχουν καθίσει και η ημέρα αρχίζει να χαμηλώνει τους ρυθμούς της. Η επιλογή του αποκτά νόημα μέσα από τη χρήση, τη σύνθεση που μας ευχαριστεί και τη θέση που του δίνουμε στην καθημερινότητα.

Η ένταση προσαρμόζεται στον χώρο και στους ανθρώπους του. Για τα υλικά, τις δοκιμές και όσα συμβάλλουν στην ποιότητα ενός προϊόντος, αξίζει να διαβάσετε και τους αόρατους παράγοντες ποιότητας. Η αναγνωρίσιμη αρωματική παρουσία αρχίζει από μια επιλογή που θέλουμε πραγματικά να έχουμε γύρω μας.

Μικρές συνήθειες που δίνουν συνέχεια στον χώρο

Ένα σπίτι γίνεται δικό μας καθώς το χρησιμοποιούμε. Με τον πρωινό καφέ στο ίδιο σημείο, το τραπέζι που ανοίγει όταν έρχονται φίλοι, τη μουσική που επιλέγουμε όταν μαγειρεύουμε. Αυτές οι επαναλήψεις δίνουν έναν προσωπικό ρυθμό στην καθημερινότητα.

Μπορούμε να ξεκινήσουμε παρατηρώντας πού περνάμε ευχάριστα τον χρόνο μας. Αν αγαπάμε τη συζήτηση, ίσως αξίζει να φέρουμε τα καθίσματα πιο κοντά. Αν διαβάζουμε το βράδυ, να φροντίσουμε το φως στην αγαπημένη μας θέση. Αν ένα αντικείμενο μάς θυμίζει κάτι σημαντικό, να του δώσουμε χώρο ανάμεσα σε όσα χρησιμοποιούμε.

Ο αρωματισμός μπορεί να ακολουθήσει τον ίδιο τρόπο σκέψης. Ποια σύνθεση θα θέλαμε να συναντάμε επιστρέφοντας; Πόσο αισθητή θέλουμε να είναι στην ώρα της ξεκούρασης ή της παρέας; Το Scent Concierge βοηθά να εξερευνήσετε τις προτιμήσεις σας και να βρείτε μια αφετηρία για αυτή την επιλογή.

Στο άρθρο «Η διαφορά ανάμεσα στο άρωμα και την ατμόσφαιρα», εξετάζουμε πώς το άρωμα συναντά το φως, τις υφές και τους ήχους. Εδώ, το νήμα που τα συνδέει είναι η ζωή που θέλουμε να χωρέσει ανάμεσά τους.

Ένα σπίτι που θέλουμε να ζούμε

Η ατμόσφαιρα στο σπίτι μπορεί να αλλάζει μαζί μας. Να ακολουθεί νέες συνήθειες, ανθρώπους που έρχονται στη ζωή μας, διαφορετικές ανάγκες για ησυχία ή συντροφιά. Μέσα σε αυτές τις αλλαγές, οι προσωπικές μας επιλογές κρατούν τη συνέχεια.

Αυτή η ελευθερία διατρέχει το e-book της Calliopi Scents «Η Ατμόσφαιρα — Ένα ταξίδι στη δημιουργία ενός χώρου που σας εκφράζει»: η παρατήρηση του σπιτιού, η σχέση του με τη μνήμη και οι μικρές τελετουργίες μέσα από τις οποίες γίνεται δικό μας.

Ίσως, χρόνια αργότερα, κάποιος να θυμάται από το σπίτι σας τη θέση όπου καθόταν και τη συζήτηση που ξεκινούσε πάντα από εκεί. Και εσείς, κοιτάζοντας την ίδια γωνιά, να έχετε τόσες ιστορίες να θυμηθείτε.

Διαβάστε το e-book «Η Ατμόσφαιρα» →

Πηγές και βιβλιογραφία

  1. Isola, P., Parikh, D., Torralba, A., & Oliva, A. (2011).
    Understanding the Intrinsic Memorability of Images.
    Advances in Neural Information Processing Systems, 24.
  2. Gosling, S. D., Ko, S. J., Mannarelli, T., & Morris, M. E. (2002).
    A Room with a Cue: Personality Judgments Based on Offices and Bedrooms.
    Journal of Personality and Social Psychology, 82(3), 379–398.
    DOI: 10.1037/0022-3514.82.3.379.
  3. Dolcos, F., LaBar, K. S., & Cabeza, R. (2004).
    Interaction between the amygdala and the medial temporal lobe memory system predicts better memory for emotional events.
    Neuron, 42(5), 855–863.
    DOI: 10.1016/S0896-6273(04)00289-2.


Translate